Παράδεισος

 

Κι ύστερα μια μέρα γνώρισα έναν παράδεισο. Ήρθε και μου τον ακούμπησε στα πόδια. «Ορίστε» μου είπε «είναι δικός σου». Κοιτούσα σαστισμένη…

Περισσότερα…

Delirium

 

Απόψε μου έκλεψαν το πορτοφόλι (μεγάλη επιτυχία), δεν έχω πια ταυτότητα, αλλά όπως τραγούδησε εμπνευσμένα και ο Βασίλης…

Περισσότερα…

Ναυτολόγιο

 

Κουράστηκα να είμαι το αλεξίσφαιρο σ’ένα σώμα κρύο, σε μια πληγή ξεραμένη. Κουράστηκα να σταματώ μια σφαίρα που ήδη έχει τρυπήσει το δέρμα…

Περισσότερα…

Εξέγερση

 

Το σίγουρο είναι ότι δεν χωράω σ’ αυτόν τον κόσμο. Μόνο αυτό είναι σίγουρο. Όλα τα άλλα παίζονται. Ίσως να τον δημιούργησα εγώ…

Περισσότερα…

Alter ego

 

Έφτιαξα έναν άνθρωπο. Του ’δωσα πρόσωπο. Του ’δωσα όνομα. Τον έντυσα. Του χάρισα την ψυχή μου. Τις μέρες τον κοιμίζω μες την τσέπη μου…

Περισσότερα…

Σκιά

 

Μορφή να πάρει ο χρόνος και χρώμα το άπειρο, να ψέλνει προσευχές στα άγνωστα. Όπου κι αν κρυφτεί, πάντα, τα σκοτάδια ψιθυρίζουν…

Περισσότερα…

Λαβύρινθος

 

Οι νύχτες έγιναν τρομαχτικές. Τόσα συναισθήματα ξυπνούν που δεν μπορώ πια να τα ελέγξω, ξεχειλίζουν από μέσα μου σαν ορμητικά ποτάμια που καταστρέφουν…

Περισσότερα…

Αϋπνία

 

Πόσα βράδια τώρα ξαγρυπνώ? Έχω χάσει τον αριθμό. Όμως συνειδητοποιώ πόσο ψεύτικος είναι ο χρόνος. Όταν παραμένεις ξύπνιος για μερικές μέρες καταλαβαίνεις…

Περισσότερα…

Μνήμη

 

Δεν ξέρω. Ίσως να μην έχω πια δικαίωμα στην ανάμνηση. Ίσως να μου αφαίρεσα κάποιο βράδυ με μαεστρία εκείνο το κομμάτι που περιέχει μνήμες…

Περισσότερα…

Συμβιβασμός

 

Ξέρεις πόσο άγρια είναι η μοναξιά που φωλιάζει κάτω απ’ το σεντόνι που δυο κοιμούνται κι ένας ονειρεύεται? Τις νύχτες βγάζει νύχια…

Περισσότερα…

Ερωμένη

 

Κι ύστερα την έχανα. Γινόταν κι αυτή μια σταγόνα στο τζάμι και δραπέτευε με την βροχή. Ξεχυνόταν στους κάμπους του μυαλού της…

Περισσότερα…

Γαλάζιο πιπέρι

 

Γαλάζιο πιπέρι είναι το πιπέρι που σου έβαλαν στα χείλη για να μην μαρτυράς όσα σου κάνεις. Είναι το πιπέρι που σου βάφει το στόμα γαλάζιο…

Περισσότερα…

Ονόματα

 

Όταν γεννήθηκα με δήλωσαν ως Απουσία Του Σήμερα,
κι έτσι μεγαλώνοντας έμοιαζα περισσότερο με ανάμνηση που κουβαλά άνθρωπο, παρά με άνθρωπο που…

Περισσότερα…

Πρόσεχα

 

Πρόσεχα πολύ. Μην πληγώσω. Όλο φρόντιζα να γίνομαι λεία. Δίχως γωνίες. Με σμίλευα σε κάθε αιχμηρό αντικείμενο. Σε χέρια. Σε λέξεις. Σε ματιές…

Περισσότερα…

 

  • Share: